Rock’un babası olmak kolay değil. Her an “metalik yuh’lara muhatap olmak da var…
Ortaköy Kültür Merkezi geçtiğimiz hafta sonu canhıraş çığlıklarla inledi. Çığlıkların nedeni bir afet paniği değildi. Sadece Kramp Rock grubunun konseriydi.
Konserin onur konuğu “Türk Rock’ının babası” Cem Karaca’ydı. “Cem Abimizin söyleyecek bir şeyleri vardır yani” anonsuyla ses duvarını zorlayan bağırışlar arasında Karaca sahneden sesini duyurdu:
“Ben Türkçe sözlerle rock müziği yapan bir sanatçıyım. Yani rockçıyım.” Bu sözlere en çok içerleyenler yuh nidalarıyla metalik protestolarını yapan heavy metalciler oldu. Karaca protestoyu oldukça liberal karşıladı: “Oradan yuh sesleri geliyor. Ama inanın bu hoşuma gidiyor. Ben hiçbir zaman arkamda her dediğimi onaylayan bir müritler topluluğu olsun istemedim.” Konseri veren topluluğun adının Kramp oluşu çok yerindeydi.
Çünkü konser sonrası insanların sadece kulak zarları tahrip olmakla kalmıyor, muhtelif yerlerine kramplar giriyordu.
(NOKTA. 1988)
